Historia
Historia Jogi w oparciu o system ASHTANGA VINIASA YOGA
W tłumaczeniu dosłownym, jak wyszczególnił mędrzec Patanjali w Yoga Sutras, Ashtanga Joga oznacza „ośmiostopniową jogę”. Według Patanjali-ego, ścieżka wewnętrznej czystości prowadząca do ujawnienia się ‘Duszy Uniwersalnej’ składa się z ośmiu następujących praktyk duchowych (zawartych częściowo lub pojedynczo we wszystkich systemach Jogi) :
YAMA [zasady moralne]
NIYAMA [samooczyszczanie i badanie]
ASANA [postawa]
PRANAYAMA [kontrola oddechu]
PRATYAHARA [kontrola zmysłów]
DHARANA [koncentracja]
DHYANA [medytacja]
SAMADHI [kontemplacja] (Scott 14-17)
Pierwsze cztery stopnie - yama, niyama, asana i pranayama, postrzegane są jako praktyki oczyszczania zewnętrznego. Według Pattabhi Jois, defekty w praktyce zewnętrznej mogą być poprawione. Jednakże defekty w praktykach wewnętrznego oczyszczania – pratyahara, dharana, dhyana – nie dają się poprawić i mogą stanowić zagrożenie dla umysłu, jeśli poprawna metodyka Ashtanga Jogi nie jest stosowana (Stern and Summerbell 35). Z tej przyczyny, Pattabhi Jois pokreśla, ze „metoda Ashtanga Jogi jest Jogą Patanjali-ego” (Flynn)
Definicja jogi jasno stwierdza – „kontrolowanie umysłu”[citta vritti nirodhah] (Jois 2003, 10). Pierwsze dwa kroki w kierunku kontroli umysłu to perfekcja w praktyce yama-y i niyama-y (Jois 2003 10). Jednakże praktyka stopni i podstopni yama-y i niyama-y nie jest możliwa, kiedy ciało i organy zmysłów są słabe i dręczone przez ‘przeszkody’. Adept jogi musi najpierw podjąć codzienną praktykę asan, aby osiągnąć silne i zdrowe ciało (Jois 2003 10). Kiedy ciało i organy zmysłów są stabilne, umysł może stać się spokojny i poddany kontroli. Poprzez kontrole umysłu adept jogi może wniknąć i uchwycić te dwa pierwsze stopnie (Flynn).
Aby wykonać poprawnie asanę w Ashtanga Jodze, należy połączyć zastosowanie vinyasa-y i tristhana-y. Vinyasa oznacza system oddychania i ruchu. Na każdy ruch przypada jeden oddech. Na przykład w cyklu Surya Namaskar jest dziewięć vinyas. Pierwsza vinyasa to wdech podczas unoszenia ramion nad głowę i składania dłoni razem; druga vinyasa to wydech podczas zginania się do przodu i układania dłoni obok stóp itd. W taki oto sposób wszystkie asany mają przypisaną odpowiednią liczbę vinyas („Ashtanga Yoga”).
„Celem vinyas jest wewnętrzne oczyszczanie” (Ashtanga Yoga). Synchronizacja oddechu i ruchu w asanie podgrzewa krew, oczyszczając i rozrzedzając ją, w rezultacie, czego krążenie krwi w obiegu odbywa się swobodniej. Ulepszone krążenie krwi łagodzi ból stawów oraz usuwa toksyny i choroby z organów wewnętrznych. Pot wytworzony przez ogień vinyas-y wyciąga nieczystości na zewnątrz ciała. Poprzez stosowanie vinyas ciało staje się zdrowe, lekkie i silne ( Ashtanga Yoga).
Tristhana dotyczy zjednoczenia się „trzech miejsc uwagi albo akcji: postawy, systemu oddechu oraz punktu spojrzenia. Powyższe trzy aspekty są ogromnie ważne w praktyce jogi i odnoszą się one do oczyszczania na trzech poziomach: ciała, systemu nerwowego i umysłu. Są one zawsze wykonywane w połączeniu ze sobą” („Ashtanga Yoga”).
Postawa: Asana jest metodą do oczyszczania i wzmacniania ciała (Jois 2002 22). W Ashtanga jodze asany zostały pogrupowane w sześciu seriach. „Seria podstawowa [Yoga Chikitsa] detoksyfikuje i ustawia ciało w poprawnej pozycji. Seria pośrednia [Nadi Sodhana] oczyszcza system nerwowy poprzez otwieranie i ‘udrażnianie, rozjaśnianie’ kanałów energii. Zawansowane serie A, B, C, i D [Sthira Bhaga] integrują siłę i łaskę praktyki, jednakże wymagają od adepta wyższych już stopni elastyczności i pokory. Każdy z poziomów musi być osiągnięty i rozwinięty w pełni zanim przejdzie się do poziomu kolejnego, pamiętając o tym, że sekwencyjny porządek asan musi być skrupulatnie przestrzegany. Każda pozycja stanowi przygotowanie dla kolejnej, rozwijając siłę i równowagę wymagane, aby posunąć się dalej” (Pace). Jakkolwiek, bez żarliwego wysiłku i głębokiego szacunku w kierunku praktyki yamy i niyamy, wyłączna praktyka asan przynosi małe korzyści (Flynn).
Oddychanie: Technika oddechowa wykonywana w vinyasa-sie nazywa się ujjayi [zwycięski oddech] (Scott 20), na którą składa się puraka [wdech] i rechaka [wydech] („Ashtanga Yoga”). „Zarówno wdech jak i wydech powinny być spokojne i równomierne, a długość wdechu powinna być taka sama jak długość wydechu” (Ashtanga Yoga”). Z czasem długość i intensywność wdechu i wydechu powinny się zwiększyć tak, aby powiększone już rozciągnięcie oddechu zainicjowało powiększenie rozciągania ciała (Scott 21). Długie równomierne oddychanie rozpala również wewnętrzny ogień oraz wzmacnia i oczyszcza system nerwowy („Ashtanga Yoga”).
Bandhas stanowi zasadniczy składnik oddechu ujjayi. Bandha oznacza kłódkę, blokadę, zamknięcie lub tez pieczęć (Scott 21). Celem bandha-y jest odblokowanie energii pranicznej i skierowanie jej do 72 000 nadi [kanałów energetycznych] ciała subtelnego. Mula bandha jest blokadą analną, a uddiyana bandha blokadą dolnego brzucha („Ashtanga Yoga”). Obie bandha-y zamykają energie, dają uczucie lekkości, silne i zdrowe ciało oraz pomagają rozpalić mocny wewnętrzny ogień („Ashtanga Yoga”).
Mula bandha działa przy nasadzie, korzeniu ciała gromadząc i zamykając prane wewnętrznie, tak aby uddiyana bandha mogła skierować prane do góry przez nadi (Scott 21). Jalandhara bandha jest „blokadą gardła” (Jois 2002: 23; n27), która pojawia się spontanicznie w, wielu asanach, w formie subtelnej wskutek dristhi [punktu spojrzenia] bądź tez wskutek ułożenia głowy” (Scott 23). Ta blokada zapobiega uciekaniu pranicznej energii i powstrzymuje ewentualne nagromadzenie się ciśnienia czy nacisku na głowę podczas wstrzymywania oddechu” (Scott 23). Bez kontroli bandh „oddychanie nie będzie poprawne, a asany nie przyniosą żadnych korzyści” („Ashtanga Yoga”).
Miejsce spojrzenia: Dristhi jest miejscem, na którym adept jogi koncentruje spojrzenie podczas wykonywania asany („Ashtanga Yoga”). „Istnieje dziewięć takich punktów. Są nimi kolejno: nos, punkt między brwiami, pępek, kciuki, dłonie, stopy, do góry-ku niebu, najdalej w prawo, najdalej w lewo. Drishti oczyszcza i stabilizuje funkcjonowanie umysłu” („Ashtanga Yoga”). W praktyce asany, podczas gdy umysł skupia się wyłącznie na wdechu, wydechu i drishti, wytworzony w ten sposób stan głębokiej koncentracji buduje ścieżkę do praktyki dharana-y i dhyana-y, szóstego i siódmego stopnia Ashtanga Jogi (Scott 23).
Instrukcje do praktyki pranayama-y mogą rozpocząć się dopiero, kiedy adept jogi nauczył się już bardzo dobrze asan a ich wykonanie przychodzi mu już z lekkością (Jois 2002:23).”Pranayama oznacza zaczerpnięcie subtelnej mocy witalnego wiatru, poprzez rechaka [wydech], puraka [wdech] i kumbhaka[wstrzymanie oddechu]. Jedynie te trzy kriyas, wykonywane w połączeniu z trzema bandha-mi [kontrakcja mięśni, blokady] oraz z przestrzeganiem zasad nazwać można pranayam-ą (Jois 2002:23). Trzy bandha-y, mula bandha, uddiyana bandha i jalandhara bandha powinny być wykonywane podczas praktyki asan-y (Jois 2002:23). „Kiedy mula bandha jest doskonała, kontrola umysłu staje się automatyczna” („Ashtanga Yoga?). „W taki sposób Patanjali rozpoczął Jogę. Poprzez używanie mulabandh-y i kontrolowanie umysłu, stopniowo zdobył On wiedzę o Jodze” (Jois 2002:23)
Wieloletnia praktyka asan, wykonywana z poprawnym użyciem vinyasa-y i tristhana-y, pozwala adeptowi uzyskac jasność umysłu, mocne stabilne ciało i oczyszczony system nerwowy, tak aby mógł rozpocząć zalecaną praktykę pranayama-y (Flynn). „Poprzez praktykę pranayamy umysł uchwycony zostaje w jednym kierunku i podąża za ruchem oddechu” (Jois 2002:23). Pranayama buduje fundament do praktyki wewnętrznego oczyszczania poprzez Ashtanga Jogę (Flynn)
Cztery wewnętrzne praktyki oczyszczania – pratyahara, dharana, dhyana i samadhi – sprowadzają umysł pod kontrole (Stern and Summerbell 35). Kiedy proces oczyszczania jest już zakończony a umysł poddany kontroli, Sześć Trucizn okalających duchowe serce [kama(pożądanie), krodha(gniew), moha(złudzenie), lobha(chciwość), matsarya(lenistwo), i mada(zazdrość)] jedna, po drugiej odejdą całkowicie, odsłaniając Duszę Uniwersalną. W taki oto sposób, poprawna i sumienna praktyka Ashtanga Jogi pod przewodnictwem Guru „z umysłem poskromionym i nie zachwianym zewnętrznymi czy też wewnętrznymi organami zmysłow” (Jois 2002:22) ostatecznie prowadzi adepta do pełnego zrealizowania Patanjali-owskiej ośmiostopniowej ścieżki Jogi.